Avondmaal en Corona

Maaltijdviering in coronatijd

Wij zullen voorlopig de Maaltijd van Brood en Wijn niet vieren. Maar in de diensten waarin we dat eigenlijk wel zouden doen schenken we er toch aandacht aan.

In brood en wijn komt God tot ons. Zo heeft de kerk van alle eeuwen en plaatsen dit gemeenschapsmaal verstaan. De gemeente die de Maaltijd viert neemt deel aan het Koninkrijk van God dat is en dat komen zal. Wij zeggen in ons meedoen dank voor Jezus die onze naaste was en in de geest nog is en blijft. Hij was en is gestalte in de wereld van mededogen, van gerechtigheid, van liefde, hoop, vrede, van delen, van vreugde. En zo ook de gemeente, met hem.

Maar wat, als de gemeente alleen gemankeerd samen kan komen zoals nu. Met 30 mensen die afstand van elkaar moeten houden. We kunnen niet in de kring staan als teken van verbondenheid met elkaar, Christus en de wereld. Vorige keer deden we daarom een lopend avondmaal, naar de tafel toe. Maar nu, met een mondkapje op om brood en wijn te ontvangen?
Soms moet je van ophouden weten. Van toegeven dat de Maaltijd nu niet kan, niet met de betekenis en de kwaliteit die nodig is wil het waardig zijn, zinvol.

Maar we gaan de Maaltijd toch ook niet overslaan, in de zin van: we besteden er geen aandacht meer aan.
Daarom staat tijdens de zg. avondmaalsdiensten wel het liturgisch vaatwerk op tafel. Het ligt als het ware niet aan Christus dat het niet doorgaat, hij blijft ons roepen. En wij, wij antwoorden in stilte.

Zo zijn en blijven we verbonden met alle gemeenteleden die nu niet naar de kerk kunnen komen. Verbonden ook met heel onze wereld die hongert en dorst naar liefde, compassie, gerechtigheid.
Wat we wél kunnen doen is elkaar groeten met de vrede van Christus. Door op te staan (niet lopen, liever ook niet spreken) en met creatieve gebaren de anderen vrede te wensen.